Wędrówka

Idę bez celu, nie
Myśląc o nim wcale
Wędruje, bo tak chcę,
Bo tak mi dyktują
Nogi me.

Lecz nie tylko w ruchu
Wędruje człowiek.
Rozwój umysłu także
Jest krokiem. Oby
Do przodu

Zabawna w wierszu
Jest miła myśl.
Wędrówki piórem po karcie
Został po mnie ślad.
Trochę trwalszy.

Gdańsk, 4 marzec 2012