Ballada o poecie

Siedzi poeta nad rzeki brzegiem

            I patrząc natchnienia szuka

Spogląda w górę – ptaki na niebie

            Zagląda w mieszkanie żuka.

Podchodzi doń ów inny poeta

            Złodziejem znany jest tutaj

I do poety szepce tak oto

            „Zgubiłem poezji nutę.”

Pierwszy poeta wstaje i szuka

            A drugi poeta siada

Znalazł natchnienie – poezji nutę

            I znika pod białym niebem.

Pierwszy oburza się na drugiego

            Że ten mu sprzątnął sprzed nosa

To czego przecie ten pierwszy szuka

            Nad głową bzyknęła osa.

Siada nad brzegiem rzeki poeta

            I znowu patrzy naprzeciw

I myśli sobie, że pora nie ta

            I myśli – wiersza nie skleci.

Lecz właśnie sklecił, choć sam nie wiedział

            Jak to się stało sam nie wie

Spogląda w dołek – tam widzi żuka

            A w górze – ptaki na niebie.